Healing Care by Phyllis 6974 730 214

Μελαγχόλησες…νιώθεις σαν χαμένος βρε παιδί μου αμάν..
Λίγο ο ξαφνικός θάνατος αγαπημένου καλλιτέχνη, λίγο η απότομη αλλαγή κλίματος δις από τα ζεστά στα κρύα και ξανά πίσω, λίγο η τελευταία Πανσέληνος που έβγαλε συναισθήματα στην επιφάνεια με σκοπό να παρατηρηθούν για να θεραπευτούν,ήρθε το γλυκό και έδεσε.
Ήρθαν και σου βγήκαν συναισθήματα θλίψης, ή θυμού, ή απόγνωσης και σε έφεραν έστω και για λίγο στο σημείο να θες να φύγεις, να απομονωθείς ,να έχεις τάσεις να εξαφανιστείς κ παράλληλα, δίχως καμία ενοχή για αυτό.
Κάτι τέτοιες στιγμές,ίσως να συμβαίνουν για να μας φέρνουν κοντά. Σου έτυχε ποτέ να το σκεφτείς?
Να ενώνουμε τις μοναξιές, τις σκέψεις μας ,τα δύσκολα συναισθήματα και να ελευθερωνόμαστε μέσα από τους ανθρώπους μας, την οικογένεια,τους φίλους μας,μέσα από το μαζί μέσα από το αστείο,μέσα από το αυθόρμητο το μη σοβαρό.
Ίσως να παίρνουμε τελικά την ζωή μας πολύ σοβαρά κάποιες φορές και όλα αυτά να συμβαίνουν για να μας υπενθυμίζουν να ζούμε και όχι απλά να υπάρχουμε..
Πόσο όμορφο να μοιράζεσαι?
Πόσο όμορφο το να επιλέγεις να μην περνάς πράγματα μόνος?
Πόσο όμορφο στο σήμερα, στο εδώ κ στο τώρα σου, να στείλεις ένα μήνυμα να επικοινωνήσεις την αλήθεια σου? Ενα συγγνώμη? ‘ενα σε χρειάζομαι,ένα μου λείπεις?
Μια όμορφη μέρα να έχουμε ?

Μοιραστείτε το